Uncategorized

RWPI सर्व संघटक राष्ट्रांच्या स्वेच्छेच्या आधारावर सर्वाधिक शक्य अशा मोठ्या राज्याचे समर्थन करते आणि काश्मिरने वेगळे व्हावे ही इच्छा ठेवत नाही. परंतु प्रश्न कोणाच्या इच्छेचा किंवा अनिच्छेचा नाही. हे ठरवणे काश्मिरी लोकांचा अधिकार आहे की त्यांची नियती काय असावी, त्यामुळे त्यांना आत्मनिर्णयाचा अधिकार मिळाला पाहिजे. मनमानी पद्धतीने कलम 370 समाप्त करून काश्मिरी जनतेसोबत ऐतिहासिक विश्वासघात करण्यात आला आहे.  जम्मू-काश्मिरचा विशेष दर्जा समाप्त करून जम्मू-काश्मिरला दिल्ली आणि पॉंंडेचरी सारख्या अपुऱ्या अधिकारांच्या विधानसभांसारखे आणि लडाखला चंडीगढ सारख्या विधानसभा रहीत केंद्र शासित प्रदेशामध्ये परिवर्तित करण्यात आले आहे. याचा अर्थ हा आहे की तिथे सरळ केंद्राचे शासन असेल जे सामान्य जनतेची परकेपणाची भावना अजून वाढवेल तसेच चौका-चौकात सैन्य तैनात ठेवूनच हे सरकार चालू शकेल. इतिहास सांगतो की सैन्याच्या जोरावर कोणत्याही छोट्या भागातील पूर्ण लोकसंख्यला दीर्घकाळापर्य़ंत दाबून ठेवणे शक्य नाही. काश्मिर सुद्धा याला अपवाद नसेल.

हा कोणताही सामान्य भांडवली पक्ष नाही, तर एक फॅसिस्ट भांडवली पक्ष आहे. याच्यामागे कॅडरची एक विशाल संरचना आहे, जिला आपण राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ या नावाने जाणतो. फॅसिस्ट विचारधारेवर आधारित हे कॅडर हीच भाजपची सर्वात मोठी शक्ती आहे. इतर सर्व भांडवली पक्ष, मग ते कॉंग्रेस असो, सपा-बसपा असो, राष्ट्रवादी कॉंग्रेस वा तृणमूल, तेलगू देशम इत्यादी असोत, ते एका सचेतन विचारधारेवर आधारित आणि कॅडर वर आधारित पक्ष नाहीत. हेच कारण आहे की त्यांची संघटनात्मक रचनाही कधीच भाजप आणि संघ परिवाराच्या संघटनात्मक रचनेएवढी शिस्तबद्ध आणि प्रभावी असू शकत नाही. भाजप आपल्या अंधराष्ट्रवादी आणि धर्मवादी प्रचाराला जितक्या प्रभावीपणे तळागाळापर्यंत पोहोचवू शकते, इतर सामान्य भांडवली पक्ष तितक्या प्रभावीपणे सामान्यत: हे काम करू शकत नाहीत.

जगभरात ज्या काही घटनांनी मानवी समाजमनावर एक अमीट छाप सोडली आहे, कामगार-कष्टकऱ्यांच्या जगण्यात आमूलाग्र परिवर्तने घडवून आणली आहेत, त्यापैकी एक घटना म्हणजे 1 मे चा शिकागो कामगारांचा लढा. याच दिवशी कामगार वर्गाच्या नायकांनी प्राणाहुती दिली, व कामाचे तास आठ यासह इतर श्रम-कायदे प्राप्त करून घेणाऱ्या आंदोलनांचा पाया घातला. 1 मे म्हणजे ‘मे दिवस’ कामगारांच्या याच झुंजार लढ्याला आणि बलिदानाला आठवण्याचा, त्यातून प्रेरणा घेण्याचा दिवस आहे. आज जेव्हा प्रत्येक क्षेत्रात 10-12 तास काम आणि दोन वेळ खायलाही पुरणार नाही इतका कमी पगार या स्थितीत कामगार कष्टकऱ्यांची पिळवणूक चालली आहे, कॉंग्रेस सरकार असो वा फासीवादी मोदी सरकार कामगार कायद्यांना मोडीत काढत आहेत व धनदांडग्या भांडवलदारांना चरायला कुरण मोकळे सोडणारे कायदे करत आहेत, अशा वेळी या लढ्यांची आठवण काढणे आणि त्यापासून प्रेरणा घेत कामगार कष्टकऱ्यांचे नवे लढे उभे करणे हे आपले कर्तव्य आहे.

प्रस्थापित सर्व पक्ष हे भांडवलदार वर्गाच्या कोणत्या ना कोणत्या गटाचे प्रतिनिधित्व करतात आणि निवडणुकीमध्ये जात, धर्म,भाषा,प्रांत,अस्मिता, पैसा , दारू अशामाध्यमांचा वापर करून जनतेला भुलवण्याचे काम ते आजपर्यंत करत आलेले आहेत; परंतु आता भारताचा क्रांतिकारी कामगार पक्षाच्या स्वरूपात जनतेमध्ये एक खरा क्रांतिकारी कामगार वर्गीय पर्याय उपलब्ध आहे. भारताचा क्रांतिकारी कामगार पक्ष भांडवलदार वर्गाच्या कुठल्याही हिश्याकडून एक पैसाही निधी घेत नाही आणि पूर्णपणे सामान्य कष्टकरी मेहनती जनतेच्या घामाच्या कमाईतून उभा राहिलेला पक्ष आहे.

उत्तर-पूर्व मुंबई लोकसभा मतदारसंघामध्ये राहणारी मोठी लोकसंख्या ही कष्टकरी-कामगार आहेत; जे मुंबईला बनवण्याचे आणि चालवण्याचे काम करतात. पण त्यांनाच नरकापेक्षाही वाईट स्थितीमध्ये वस्त्यांमध्ये मुलभूत मानवी सुविधांपासून वंचित रहावे लागते. उत्तर-पूर्व मुंबईचा मानखुर्द भाग जेथे जवळपास 6 लाखांपेक्षा जास्त लोक राहतात, तेथेच मोठ्या संख्येने टीबीसारख्या धोकादायक रोगांनी लोक ग्रस्त आहेत. याच कष्टकरी जनतेला धर्म किंवा जाती आधारित अस्मितेच्या राजकारणात अडकवले जाते ज्यामुळे ती आपल्या खऱ्या मागण्यांपासून आणि मुद्यांपासून दूर जाते. याच गोष्टींना समोर ठेवून कष्टकरी जनतेच्या खऱ्या मुद्यांवर आम्ही निवडणूक लढवत आहोत.